De wasmachine op zondag

De wasmachine in onze kelder slikte op zondagmiddag twee euromunten in en deed daarna niets. Ik zat op mijn hurken tegen het klepje te duwen toen Ellen uit nummer 7 binnenkwam met een mand handdoeken.

Ze had een combinatietang in haar keukenla, zei ze. Vijf minuten later stond ze terug in de kelder. De munten kregen we los, maar het programma bleef knipperen. Mijn natte was lag inmiddels op de betonnen vloer.

Ellen was 47 en woonde sinds haar scheiding alleen. Ik was 44 en had mijn dochter om de week thuis. We groetten elkaar al twee jaar bij de brievenbussen, maar hadden nooit langer gepraat dan nodig was.

Ze bood aan mijn was in haar eigen machine boven te doen. Ik droeg de mand naar haar appartement. Aan de kapstok hing een fietshelm, op tafel lagen puzzelboeken en er stond nergens een geheimzinnige romantische kaars. Dat stelde me vreemd genoeg gerust.

Terwijl de machine draaide, zette Ellen koffie. Ze vroeg of ik altijd op zondag alles deed wat ik de rest van de week uitstelde. Ik zei dat mijn hele huishouden daarop draaide. Zij bekende dat ze soms een lege trommel aanzette omdat ze het geluid in huis prettig vond.

We praatten ruim een uur. Mijn dochter was dat weekend bij haar moeder en Ellens zoon studeerde in Enschede. De middag lag open en de koffie werd vanzelf een tweede kop. Toen de machine piepte, vond ik het jammer dat ons excuus om te blijven zitten klaar leek.

Ellen hielp de lakens in de droger doen. Bij het bukken raakte haar schouder mijn borst. Ze bleef staan en keek me aan. Ik vroeg of ik het verkeerd voelde of dat er iets tussen ons gebeurde.

“Er gebeurt alleen iets als jij dat ook wilt,” zei ze. Ik wilde het. Ik kuste haar in de smalle bijkeuken, tussen een strijkplank en een rek met schoonmaakmiddelen. Mijn elleboog tikte een fles wasverzachter om.

We gingen naar de woonkamer. Ellen trok mijn trui uit en legde hem netjes over een stoel. Ik maakte haar blouse los. Ze droeg een gewone sportbh en zei dat ze niet op bezoek had gerekend. Ik antwoordde dat mijn sokken ook geen sterke indruk maakten.

Op haar bank kuste ik haar borsten en schoof mijn hand onder haar broek. Ze pakte mijn pols en vroeg om minder druk. Daarna liet ze zien hoe ze aangeraakt wilde worden. Haar directheid maakte mij niet onzeker; ik hoefde juist minder te raden.

Ellen trok mijn broek uit en nam mijn lul in haar hand. Ze wilde penetratie en vroeg of ik condooms had. Ik had er één in mijn portemonnee, veel te lang meegedragen. We controleerden de datum voordat we hem gebruikten.

In haar slaapkamer ging ze op haar buik liggen met een kussen onder haar heupen. Ik deed het condoom om en kwam rustig bij haar naar binnen. Na een paar bewegingen zei ze dat haar knie protesteerde. We draaiden op onze zij en vonden daar een prettiger ritme.

Ze raakte zichzelf aan terwijl ik bewoog. Ellen kwam eerst en kneep hard in mijn hand. Ik kwam kort daarna in het condoom. We maakten schoon en trokken allebei alleen een T-shirt aan.

De droger piepte precies toen we weer koffie wilden zetten. Mijn lakens waren nog vochtig en één sok ontbrak. Ellen vond hem later in haar dekbedovertrek. Dat zorgde een week lang voor flauwe berichten tussen nummer 7 en nummer 11.

Ik ging die avond naar mijn eigen appartement. We spraken af de kinderen pas iets te vertellen als we wisten of dit meer dan een zondag was. De volgende keer aten we samen voordat we seks hadden. Dat voelde al opvallend officieel.

We hebben een half jaar gedatet. Het eindigde niet door drama, maar omdat Ellen naar Deventer verhuisde voor een baan en ik niet weg wilde uit de buurt van mijn dochter. We namen afscheid met pizza en hielpen elkaar haar boeken in dozen te doen.

Na haar verhuizing stuurde Ellen mij nog één keer een foto van een moderne wasserette in Deventer. De machines accepteerden alleen pin en de koffie kwam uit een automaat. Ik antwoordde dat vooruitgang duidelijk grenzen had. Daarna verwaterde ons contact zonder ruzie of een laatste poging in bed. Dat paste eigenlijk bij ons: we waren begonnen door een praktisch probleem en eindigden toen onze agenda’s geen logische plek meer naast elkaar hadden.

De gezamenlijke wasmachine is inmiddels vervangen door een apparaat met een betaalapp. Ik mis de munten niet. Soms mis ik wel de koffie in nummer 7 en de manier waarop Ellen zonder gedoe zei wat ze prettig vond.