Een geheime date met mijn collega

Sophie schoof na de vergadering een bioscoopkaartje onder mijn notitieblok. Ik was 32, zij 29, en we werkten bij hetzelfde softwarebedrijf. Zij was productonderzoeker, ik systeembeheerder. Geen stage, geen beoordelingslijn en geen toegang tot elkaars salaris, contract of promotie.

We hadden zes weken aan dezelfde interne lancering gewerkt. Mijn taak was zorgen dat de testomgeving bleef draaien; Sophie sprak met gebruikers. Ze maakte me aan het lachen met haar droge samenvattingen. Ik repareerde een keer haar toetsenbord, maar dat maakte mij niet haar baas en haar niet afhankelijk van mij.

Op het kaartje stond haar privénummer en de vraag of ik zaterdag mee wilde. Ik antwoordde pas thuis. Ja, graag, maar als date? Sophie stuurde terug dat dit precies de bedoeling was en dat een nee niets aan maandag veranderde.

We spraken af bij een bioscoop aan de andere kant van de stad. Niemand hoefde na werktijd in een leeg kantoor te blijven en geen beveiliger werd onderdeel van onze spanning. Sophie kwam op haar eigen fiets en ik met de tram. We dronken cola en keken een film die zij prachtig en ik veel te lang vond.

Daarna aten we noedels. Sophie vertelde dat ze bewust had gewacht tot het project was afgerond. Ze wilde niet dat flirten invloed kreeg op beslissingen over onderzoek of systeemtoegang. Ik had om dezelfde reden niets geprobeerd. Dat gesprek was niet romantisch, wel een goede reden om haar daarna buiten te zoenen.

Ze vroeg of ik bij haar thuis nog thee wilde. Ik zei dat ik graag meeging, maar niet wist of ik wilde blijven slapen. Sophie antwoordde dat de nachtbus ieder uur reed en wees bij haar straat de halte aan. Mijn telefoon was opgeladen en mijn tas bleef bij mij.

In haar appartement hingen ingelijste insectenfoto’s die zij zelf had gemaakt. Ze zette water op en liet me een foto zien van een bij die eruitzag alsof hij boos naar de camera keek. De thee vergaten we zodra ze vroeg of ze me opnieuw mocht zoenen.

Ik trok haar trui uit. Sophie maakte mijn overhemd open en legde haar hand op mijn buik. Toen ze mijn riem vastpakte, zei ze: “Nog steeds goed?” Ik zei ja. We gingen niet verder omdat weken werkspanning ons iets verplichtte, maar omdat we nu buiten die context opnieuw kozen.

In de slaapkamer bespraken we bescherming. We waren nieuwe partners en gebruikten condooms. Sophie wilde geen anale seks en niet gefilmd worden. Ik wilde geen krassen op mijn rug vanwege mijn gevoelige huid. Onze telefoons bleven buiten de kamer.

Ze ging op haar rug liggen en ik trok haar slip uit. Ik raakte haar eerst met mijn hand aan. Sophie stuurde mijn vingers naar een rustiger ritme en vroeg daarna of ik haar wilde likken. Ze kwam met haar hand om mijn onderarm. Daarna wilde ze even niets aan haar clit voelen.

Sophie trok mijn boxer uit en nam mijn lul in haar mond. Ze stopte toen ik dichtbij kwam en gaf mij een condoom. Ik deed het om. Zij wilde bovenop beginnen en liet me langzaam in haar komen. Haar handen lagen op mijn borst terwijl zij zelf het tempo vond.

Toen haar bovenbenen moe werden, draaiden we op onze zij. Ik vroeg of ik sneller mocht en wachtte op haar antwoord. Ze zei ja, maar niet dieper. Ik hield hetzelfde bereik en kwam later in het condoom. We controleerden het en gooiden het weg.

Sophie wilde alleen slapen en zei dat zonder omweg. Ik kleedde me aan, keek op mijn telefoon en nam de nachtbus. Zij hield de deur niet dicht en vroeg niet of ik mijn vertrek kon uitleggen. Bij de halte stuurde ik dat ik veilig onderweg was. Maandagochtend groetten we elkaar normaal.

Na een maand vertelden we onze leidinggevenden dat we dateten. Voor een nieuw project werd een andere systeembeheerder gekoppeld, zodat er geen gedoe over toegang of invloed kon ontstaan. We waren geen geheim vanwege schaamte; we hadden alleen eerst privé willen uitzoeken wat er speelde.

Op onze tweede date vroeg Sophie of ik het vervelend vond dat zij als eerste initiatief had genomen. Ik zei dat haar kaartje juist ruimte gaf om thuis te antwoorden. Ze had me niet in een lege serverruimte klemgezet en niet tijdens werktijd om een reactie gevraagd. Ze vertelde dat ze het kaartje drie dagen in haar tas had gehouden om zeker te weten dat het project klaar was. Als ik niet had gereageerd, zou ze het onderwerp niet opnieuw op kantoor aansnijden.

We praatten ook over roddels. Sophie wilde niet liegen als iemand ons samen zag, maar evenmin een kantoorverhaal worden. Ik beloofde geen chats of details te delen. Zij beloofde hetzelfde. Vertrouwelijkheid was geen geheimhouding waarmee één van ons druk kon zetten; het was een gezamenlijke grens richting collega’s. Op kantoor gebruikten we geen privéberichten via bedrijfssystemen. Een date mocht nooit in een supportticket of werkchat terechtkomen.

De relatie duurde negen maanden. Toen het stopte, hoefde niemand van team of contract te wisselen. Sophie stuurde me later nog een foto van een boze bij. Het beste aan onze eerste date was niet dat ze collega was, maar dat het werk geen drukmiddel, afgesloten podium of excuus voor een grens werd.