Na de pubquiz met mijn collega

Ik werk bij een softwarebedrijf in Eindhoven waar de gemiddelde vrijdagmiddagborrel vooral bestaat uit speciaalbier en mensen die klagen over Jira. Op dat moment was ik 28 en zat in het communicatieteam. David was 29 en werkte als developer. We hadden geen leidinggevende rol over elkaar en werkten zelden direct samen. Dat laatste maakte het flirten een stuk makkelijker.

Het begon bij de koffieautomaat. Hij noemde mijn derde cappuccino van de ochtend een hulpvraag. Ik zei dat zijn zwarte koffie precies bij zijn humeur paste. Daarna stuurden we memes via Teams en bleven we na vergaderingen net iets te lang napraten. Niemand op kantoor wist zeker of er iets speelde. Wij zelf eigenlijk ook niet.

In juni organiseerde het bedrijf een pubquiz in een café bij Strijp-S. David en ik zaten toevallig in hetzelfde team. We wonnen niet, vooral omdat hij overtuigd was dat een walvis een vis is en daar drie minuten over discussieerde. Na afloop vertrok bijna iedereen naar huis. Ik bleef met hem en twee collega’s nog één drankje doen.

Rond half twaalf waren we met z’n tweeën. Ik woonde buiten de stad en mijn laatste bus was al weg. David bood zijn bank aan, maar ik wist dat hij in een studio woonde en helemaal geen bank had. “Je kunt ook gewoon zeggen dat je me mee naar huis wilt nemen,” zei ik.

Hij werd rood. Dat vond ik leuk, omdat hij op kantoor altijd zo rustig deed. “Dat wil ik,” zei hij. “Maar alleen als jij morgenochtend niet zegt dat het door de drank kwam.”

Ik was aangeschoten, niet dronken. Hij ook niet. Toch stelde ik voor eerst water te drinken en een halfuur te lopen. Buiten was het warm en stil. We liepen langs de oude fabriekspanden en praatten voor het eerst serieus over wat dit op werk kon betekenen. Geen gedoe tijdens kantooruren. Geen rare berichten als een van ons wilde stoppen. En maandag gewoon normaal doen.

Bij zijn studio vroeg David beneden nog een keer of ik zeker wist dat ik mee wilde. Ik zei ja en trok hem in de lift naar me toe. We zoenden totdat de deuren op zijn verdieping opengingen. Een buurman stond te wachten. David mompelde goedendag met mijn lipstick half op zijn wang.

Zijn studio was opgeruimd op één berg was na. Er stond echt geen bank. Ik wees ernaar en vroeg waar ik precies had moeten slapen. “Op die heel comfortabele bureaustoel,” zei hij. Toen kuste hij me opnieuw.

Hij trok mijn blouse niet meteen open, zoals ik half had verwacht. Zijn handen gingen rustig over mijn rug en heupen. Ik maakte zelf de knopen los. Onder mijn blouse droeg ik een rode bh die eigenlijk te strak zat. David keek ernaar alsof ik hem een cadeau gaf. Hij boog voorover en kuste de huid boven de rand.

Ik trok zijn shirt uit. Hij was lang en smal, met een beetje zachte buik van al die kantoorlunches. Ik liet mijn hand naar zijn broek gaan. Hij was hard en drukte zijn heup tegen mijn hand. We stonden nog steeds naast het kleine aanrecht. Ik ritste zijn broek open en ging voor hem op mijn knieën zitten.

Ik nam hem in mijn mond, eerst langzaam. Zijn hand rustte in mijn haar zonder te duwen. Toen ik dieper ging, sloot hij zijn ogen en zei mijn naam. Ik hield ervan dat hij niet deed alsof hij alles onder controle had. Na een paar minuten trok hij me overeind. “Als je doorgaat is dit heel snel klaar,” zei hij.

In bed trok hij mijn rok en slip uit. Hij kuste mijn benen van mijn knieën naar boven en ging tussen mijn dijen liggen. Zijn baard prikte een beetje. De eerste paar keer zat hij net verkeerd en ik stuurde hem met mijn hand. Daarna snapte hij het. Hij gebruikte zijn tong en twee vingers, in hetzelfde rustige ritme. Ik kwam harder dan ik van plan was en drukte een kussen tegen mijn mond omdat zijn buren waarschijnlijk ook wakker waren.

David pakte een condoom uit zijn nachtkastje. Ik ging op mijn zij liggen en hij kwam achter me. Toen hij langzaam bij me naar binnen schoof, moest ik even wennen. Hij vroeg of het goed ging. Ik duwde mijn billen tegen hem aan en zei dat hij door mocht gaan.

We neukten eerst rustig op onze zij. Zijn hand ging over mijn buik naar mijn clit. Daarna draaide ik op mijn rug en trok hem bovenop me. Nu mocht het harder. Het bed stond tegen de muur en gaf bij iedere stoot een doffe tik. We probeerden zachter te doen, wat ongeveer twintig seconden lukte. Hij kwam met zijn gezicht in mijn hals. Ik kwam niet nog een keer, maar dat hoefde ook niet. Het voelde goed en echt, niet als een wedstrijd.

Om zeven uur maakte zijn telefoonwekker me wakker. Hij had hem niet uitgezet. We dronken koffie aan het aanrecht. Ik droeg zijn T-shirt en mijn rok van gisteren. David vroeg of we nu een geheim hadden. Ik zei dat ik geen zin had in toneel, maar ook niet in kantoorroddels. Dus spraken we af om buiten werk te kijken wat dit was.

Maandagochtend stond ik weer bij de koffieautomaat. David kwam naast me staan en vroeg of dit mijn eerste of mijn derde was. Ik antwoordde dat hij zich met zijn eigen slechte keuzes moest bemoeien. Een collega keek van hem naar mij en weer terug. We hielden allebei ons gezicht strak totdat ze wegliep.

We zijn een half jaar later nog steeds samen. Op werk weten de meeste mensen het inmiddels. Het spannende geheim is eraf, maar soms stuurt hij tijdens een saaie meeting nog steeds een bericht: “Derde koffie?” Dan weet ik precies wat hij bedoelt.