Nachtdienst met de andere monteur

De sorteerlijn gaf om acht uur ’s avonds een klap en viel volledig stil. We waren dus geen baas en medewerker, alleen twee zzp’ers die dezelfde rotklus kregen: een vastgelopen sorteerlijn in een distributiecentrum bij Venlo.

We dachten om middernacht klaar te zijn, maar een onderdeel moest uit Duitsland komen. Tot die tijd zaten we in een kaal kantoor met automatenkoffie. Yusuf had een droge humor en mooie donkere ogen. Ik wist niet of hij op mannen viel. Hij droeg geen ring en vertelde dat hij alleen woonde, maar dat zegt weinig.

Tijdens het wachten vergeleken Yusuf en ik hoe lang we al als zelfstandige werkten. Ik was 33, hij 28, en toch had hij meer nachtdiensten in distributiecentra gedaan dan ik.

Rond twee uur ’s nachts zaten we op de vloer naast de machine te wachten. Onze knieën raakten elkaar. Geen van ons schoof weg. Later, toen ik onder een paneel lag, scheen Yusuf met zijn lamp bij en legde zijn hand kort op mijn buik om over me heen te stappen. Die hand bleef een seconde langer dan nodig.

Om half vijf draaide de lijn eindelijk. We tekenden de klus af en gingen naar het zakenhotel dat beide bedrijven hadden geboekt. Bij de receptie vroeg Yusuf of ik nog iets wilde drinken. De bar was dicht, maar hij had twee blikjes bier uit de automaat.

We gingen in de lege lobby zitten. Ik was moe genoeg om direct te zijn. Ik vroeg of ik de signalen verkeerd las. Yusuf keek naar zijn blikje en zei: “Ligt eraan welke signalen jij hoopt te zien.”

Ik zei dat ik hem wilde zoenen. Hij glimlachte en antwoordde dat hij kamer 306 had. Geen seks op de werkvloer, geen gedoe met bewaking of collega’s. We gingen ieder apart met de lift en ik klopte vijf minuten later bij hem aan.

Yusuf had gedoucht en droeg alleen een hotelhanddoek om zijn middel. Ik stond nog in mijn werkbroek met een olievlek op mijn shirt. Hij lachte en stuurde me eerst de badkamer in. Toen ik terugkwam in een schone boxer, zat hij op de rand van het bed.

Ik ging naast hem zitten. “Nog steeds een goed idee?” vroeg ik.

Hij trok me naar zich toe en kuste me. Zijn mond was zacht, zijn baard net geschoren. We waren allebei moe, maar de spanning van de hele nacht zat nog in mijn lijf. Ik legde mijn hand op zijn bovenbeen en voelde hem hard worden onder de handdoek.

Yusuf trok mijn T-shirt uit en kuste mijn borst. Daarna duwde hij me achterover. De handdoek viel open. Zijn erectie stond strak tegen zijn onderbuik. Ik pakte hem vast en trok langzaam. Hij kreunde en boog voorover om mij door mijn boxer heen te kussen.

We trokken de rest uit. Yusuf lag naast me en nam mijn lul in zijn mond. Hij deed het rustig, met zijn hand rond de basis. Ik was bang dat ik door de vermoeidheid niet hard zou blijven, maar daar had ik geen last van. Ik pakte zijn schouder en vroeg of hij ook op zijn rug wilde liggen.

Ik ging tussen zijn benen en pijpte hem. Hij smaakte naar douchegel. Yusuf legde een hand op mijn hoofd zonder te duwen. Toen ik hem dieper nam, kreunde hij mijn naam. Dat vond ik absurd geil na een nacht waarin we elkaar alleen “sleutel dertien” en “lamp iets hoger” hadden toegeroepen.

Yusuf vroeg of ik geneukt wilde worden. Ik zei ja, maar alleen met condoom en rustig. Hij had condooms en glijmiddel in zijn toilettas. Geen opmerkingen, gewoon pakken en klaarzetten.

Ik ging op mijn zij liggen. Hij begon met zijn vingers en nam de tijd totdat ik zelf zei dat ik meer wilde. Daarna deed hij een condoom om. De eerste keer dat hij naar binnen schoof, brandde het. Ik liet hem stoppen. Hij bleef tegen me aan liggen en kuste mijn schouder totdat ik ontspande.

Bij de tweede poging ging het beter. Yusuf bewoog langzaam achter me, één hand om mijn borst en de andere op mijn heup. Iedere stoot voelde diep. Ik trok mezelf af in hetzelfde ritme. Na een paar minuten vroeg ik hem harder te gaan. Het bed tikte zacht tegen de muur.

Ik kwam over mijn hand en de handdoek. Yusuf volgde kort daarna en bleef nog even stil in me. Daarna trok hij voorzichtig terug, knoopte het condoom dicht en gooide het weg.

We hadden allebei om zeven uur een wekker. Er bleef dus nog geen uur over om te slapen. Ik ging terug naar mijn eigen kamer omdat we bij het ontbijt niet samen uit één kamer wilden stappen. Voor ik wegging kuste Yusuf me nog één keer en stopte zijn nummer in mijn telefoon.

Beneden zaten we aan verschillende tafels met mensen van onze eigen opdrachtgevers. We knikten professioneel naar elkaar. Onder tafel kreeg ik een bericht: “Volgende storing liever om acht uur ’s avonds?”

We hebben daarna een tijdje gedatet. De afstand tussen Venlo en mijn woonplaats maakte het lastig en uiteindelijk verwaterde het. Op een klus ben ik hem nooit meer tegengekomen. Maar iedere keer als een storing de hele nacht duurt, denk ik aan kamer 306 en aan hoe aantrekkelijk automatenkoffie ineens kan worden.