De keeper bleef nog even

Jesper stond nog in zijn keepersbroek toen iedereen al naar de parkeerplaats liep. Hij raapte de laatste pionnen op en gooide er één naar mij. Ik ving hem niet. Dat was ongeveer mijn niveau die avond.

We speelden in een recreantenteam in Zwolle. Trainen deden we serieus genoeg om na afloop dorst te hebben, maar niemand keek naar de stand. Jesper en ik bleven vaak opruimen omdat de rest opvallend snel een smoes vond.

In de kantine zette ik twee alcoholvrije biertjes op tafel. Hij wees naar mijn modderige knie en vroeg of ik expres zo vaak viel om aandacht te krijgen. Ik zei dat zijn reddingen ook steeds overdrevener werden.

Jesper was 25 en werkte bij een drukkerij. Ik was 23, net klaar met mijn studie en tijdelijk in een magazijn aan het werk. Op het veld stond hij in het doel en ik meestal ergens verkeerd. Na het laatste fluitsignaal waren we vooral de twee mannen met de sleutel van het ballenhok.

Die avond bleef hij zitten toen ik het licht achter de bar uitdeed. Hij vroeg waarom ik tijdens wedstrijden zo vaak naar hem keek. Ik wilde een grap maken, maar er kwam niets goeds. Daarom zei ik dat ik hem aantrekkelijk vond.

Jesper keek eerst naar zijn flesje. Toen zei hij dat hij hetzelfde probleem had. Hij had alleen geen zin in gedoe in de kleedkamer of opmerkingen van het team. Ik ook niet. We spraken af dat er op de club niets hoefde te gebeuren.

Buiten regende het. Jesper woonde twee straten verder en vroeg of ik koffie wilde. Ik stuurde mijn huisgenoot waar ik heen ging en fietste achter hem aan. We hadden allebei nauwelijks gedronken en konden ieder moment terug naar onze eigen woning.

Zijn appartement rook naar wasmiddel en nat kunstgras. Hij hing zijn keepershandschoenen bij de verwarming en zette koffie die veel te sterk was. Ik zat op de bank met mijn jas nog aan. Jesper vroeg of ik zenuwachtig was. Ik zei dat ik vooral niet wist wie er moest beginnen.

Hij ging naast me zitten en vroeg of een kus goed was. Ik zei ja. Zijn stoppelbaard schuurde meer dan ik had verwacht. Na twee kussen trok ik zelf mijn jas uit en legde mijn hand op zijn bovenbeen.

Jesper maakte mijn shirt los en kuste mijn borst. Ik voelde zijn hand bij mijn riem en zei dat hij verder mocht. Hij stopte toch even om een handdoek op de bank te leggen. Dat was praktisch en totaal niet sexy, maar achteraf was ik er blij mee.

Ik trok zijn broek omlaag en nam zijn lul in mijn hand. Hij deed hetzelfde bij mij. We vonden geen gezamenlijk ritme en botsten met onze ellebogen. Jesper lachte zo hard dat ik mijn voorhoofd tegen zijn schouder moest zetten.

Daarna knielde hij tussen mijn benen. Hij vroeg of ik gepijpt wilde worden en of ik zou waarschuwen wanneer ik dichtbij kwam. Zijn mond voelde warm. Ik hield mijn handen op de bank totdat hij zei dat ik zijn haar best mocht aanraken.

Ik stopte hem voordat ik kwam, omdat ik hem ook wilde proeven. Jesper ging liggen en ik nam hem in mijn mond. Hij gaf met zijn hand aan wanneer ik te diep ging. Na een paar minuten kwam hij over zijn buik. Ik haalde een doekje en gaf hem water.

Mijn opwinding was nog niet weg. Jesper vroeg of ik wilde klaarkomen terwijl hij keek of dat ik liever alleen was. Ik wilde zijn hand. Hij trok me af met glijmiddel uit een klein flesje dat hij zonder gêne uit zijn nachtkastje haalde. Ik kwam tegen zijn vingers en mijn eigen shirt.

We douchten niet samen. Ik waste me bij de wastafel en trok mijn sportbroek weer aan. Jesper maakte tosti’s omdat hij na iedere wedstrijd honger had. Aan de keukentafel spraken we af dat niemand in het team uitleg kreeg zolang wij zelf nog niet wisten wat dit was.

De training erna waren we allebei overdreven normaal. Jesper riep net zo hard naar mij als naar de rest. Alleen bij het opruimen tikte hij met een pion tegen mijn schoen. Ik moest wegkijken om niet te lachen.

We hebben drie maanden gedatet. Uiteindelijk bleek hij graag ieder vrij uur samen te willen zijn en ik juist veel alleen. Dat probleem viel niet op te lossen met goede seks of sterke koffie. We stopten voordat de irritatie het team bereikte.

Jesper keept er nog steeds. Ik speel tegenwoordig linksback, vooral omdat daar minder mensen merken hoe vaak ik de bal mis. Na wedstrijden ruimen we gewoon samen op. Soms vang ik de pion die hij gooit. Meestal nog steeds niet.