“Jij kijkt alsof je je laatste trein hebt gemist,” zei Noor toen ik buiten mijn jas stond dicht te ritsen. Ik was 24, zij 26, en we werkten allebei bij dezelfde supermarkt in Zwolle. Geen leidinggevende en medewerker, gewoon twee mensen van verschillende afdelingen die al maanden te lang bij het koffieapparaat bleven hangen.
De trein had ik niet gemist. Ik durfde alleen niet te vragen of ze nog ergens koffie wilde drinken. Het personeelsfeest was afgelopen en de meeste collega’s stonden luid in taxi’s te stappen. Noor had twee glazen wijn over de hele avond gedronken en ik één bier bij het eten. We waren helder genoeg om de slechte muziek en elkaars zenuwen volledig mee te krijgen.
“Ik kan ook gewoon naar huis,” zei ik. “Maar ik zou liever nog met jou praten.” Noor trok één wenkbrauw op. “Praten?” Ik moest lachen en gaf toe dat ik haar wilde zoenen. Ze keek even naar de groep achter ons, pakte toen mijn hand en zei dat haar appartement tien minuten lopen was. Koffie mocht alleen koffie blijven als ik daar behoefte aan had.
Onderweg praatten we over werk. Niet over roosters, maar over de gewoonte van Noor om beschadigde planten uit de afvalbak mee te nemen. Haar vensterbank stond er thuis inderdaad vol mee. De koffie werd slap omdat ze de verhouding verkeerd inschatte. Ik vond dat geruststellend. Ze leek op het werk altijd iemand die alles onder controle had.
Op de bank vroeg ze opnieuw of ik haar nog wilde zoenen. Ik zei ja. Haar eerste kus was rustig en een beetje scheef omdat we tegelijk bewogen. Daarna schoof ik zelf dichterbij. Ze legde haar hand op mijn borst, boven mijn shirt, en wachtte. Ik voelde mijn hart zo hard dat ik dacht dat ze het door de stof heen kon tellen.
Ik had haar een week eerder verteld dat ik nog nooit seks had gehad. Niet als grote bekentenis, maar nadat zij vroeg waarom ik dates steeds afhield. Noor maakte er nu geen grap over. Ze zei dat we niets hoefden af te werken en dat ik op ieder moment kon stoppen, ook als ik eerder iets anders had gezegd.
We zoenden verder. Ik trok haar trui uit en zij hielp me met mijn overhemd, waarvan een knoop bleef hangen. Ik rukte hem niet los. We zaten twee volwassen mensen op een bank te prutsen met een knoop en moesten er allebei om lachen. Die onderbreking hielp meer tegen mijn zenuwen dan een stoere zin ooit had gekund.
Noor droeg een donkerblauwe bh. Ze pakte mijn hand en legde die tegen haar zij. Toen ik naar haar borst wilde gaan, vroeg ik het. “Graag,” zei ze. Ik kuste haar hals, raakte haar tepels eerst door de stof aan en maakte daarna de sluiting los. Ze vertelde wanneer ze meer druk wilde. Het voelde minder alsof ik iets moest kunnen en meer alsof we samen uitzochten wat prettig was.
In de slaapkamer legde Noor een condoom en glijmiddel op het nachtkastje. Ze vroeg of ik wist hoe een condoom goed om moest. Ik zei eerlijk dat ik alleen had geoefend. Ze liet me het zelf doen en controleerde zonder lacherig te worden of het goed zat. Voor we verdergingen spraken we af dat haar haar vastpakken en anale seks die nacht niet op tafel lagen. Dat gaf rust.
Ze ging op haar rug liggen en trok mij naar zich toe. Ik ging langzaam bij haar naar binnen. De eerste beweging was niet vloeiend. Mijn knie zat verkeerd en ik was zo gespannen dat ik bijna mijn adem inhield. Noor legde haar hand op mijn rug en zei dat ik stil mocht blijven. Pas toen zij haar heupen bewoog, begon ik voorzichtig mee te gaan.
Na een paar minuten verloor ik het ritme. Noor draaide ons op onze zij, waar ik minder hoefde te steunen. Ze raakte zichzelf aan en vertelde welke beweging fijn voelde. Ik kwam eerder dan ik had gewild, in het condoom, en voelde meteen de neiging me te verontschuldigen. Noor keek me aan en zei: “Je hoeft hier geen beoordeling voor te halen.”
Ik hielp haar daarna met mijn hand. Ze stuurde mijn vingers iets hoger en vroeg om een gelijkmatig tempo. Toen ze kwam, trok ze haar knieën op en lachte daarna omdat een van haar planten van de vensterbank viel. Er was alleen wat aarde op de vloer. We zetten de pot terug en haalden water.
Ik bleef slapen omdat ik dat zelf wilde, niet omdat het te laat was. Voor het licht uitging vroeg Noor hoe de avond voor me voelde. Goed, zei ik, maar ook minder spectaculair dan ik jarenlang had gevreesd. Zij vond dat positief. De volgende ochtend aten we brood aan het aanrecht en besloten we niet samen op werk binnen te komen.
We hebben een paar maanden gedatet. Op de werkvloer bleven we collega’s en planden we geen diensten om elkaar heen. Toen het later uitging, was dat ongemakkelijk maar niet rampzalig. Mijn eerste keer herinner ik me niet door een perfecte prestatie. Ik herinner me de vastzittende knoop, de omgevallen plant en vooral dat ik nooit hoefde te raden of Noor iets wilde.
hot