De spiegel achter het gordijn

Naomi had voor mijn verjaardag twee uur een kleine fotostudio in Tilburg gehuurd. Ze wilde nieuwe portretten van ons maken zonder de rommel van haar woonkamer op de achtergrond.

De studio zat in een bedrijfsverzamelgebouw dat op zondag leeg was. We kregen een sleutelcode, hingen het bordje ‘bezet’ aan de deur en trokken de dikke gordijnen voor de ramen.

We maakten een uur lang gewone foto’s. Naomi met haar leren jas, ik in een wit overhemd. Daarna ontdekte ze achter een gordijn een wand vol spiegels. Ze keek naar onze reflectie en zei dat ze daar andere ideeën van kreeg.

Ik vroeg wat voor ideeën. Naomi wilde kijken hoe ik mezelf uitkleedde, zonder camera. Ik vond het spannend, maar wilde zeker weten dat de eigenaar niet op afstand meekeek. We zochten de ruimte na en zagen geen camera’s of open ramen.

Naomi was 34 en ik 31. We waren twee jaar samen en hadden vaker over kijken gepraat. Openbare seks wilden we allebei niet. Juist een afgesloten, gehuurde ruimte zonder omstanders maakte dit mogelijk.

We stopten de fotocamera in de tas en haalden de geheugenkaart eruit. Onze telefoons gingen ernaast. Naomi ging op een stoel zitten. Ik bleef voor de spiegel staan en maakte langzaam mijn overhemd los.

In het begin voelde ik me vooral bekeken op plekken waar ik onzeker over was. Mijn buik, mijn litteken, mijn houding. Naomi zei niet dat alles perfect was. Ze vertelde gewoon wat ze mooi vond: de lijn van mijn schouders en hoe ik steeds naar haar terugkeek via de spiegel.

Ik trok mijn broek en slip uit. Naomi vroeg of ik mezelf wilde aanraken. Ik zei dat ze haar shirt dan ook uit moest doen. Zij bepaalde haar eigen tempo en bleef verder aangekleed op de stoel.

Met mijn vingers op mijn clit keek ik naar haar reflectie. Het vreemde was dat oogcontact via de spiegel intiemer voelde dan rechtstreeks. Naomi vroeg of ze dichterbij mocht komen. Ik zei dat ze achter me mocht staan zonder me al aan te raken.

Ze stond zo dichtbij dat ik haar adem in mijn nek voelde. Pas toen ik haar hand pakte, legde ze die op mijn borst. Ik bleef mezelf aanraken. Naomi kuste mijn schouder en keek tegelijk naar mijn gezicht in de spiegel.

Daarna wisselden we. Naomi deed haar broek uit en ging op een lage bank zitten. Ik bleef bij de spiegel staan en keek. Ze spreidde haar benen en raakte zichzelf aan. Ik vroeg of praten fijn was of juist niet. Ze wilde alleen af en toe mijn naam horen.

Naomi kwam terwijl ik op afstand bleef. Pas daarna liep ik naar haar toe. Ze trok me tussen haar knieën en vroeg of ik haar wilde likken. Ik knielde op een handdoek die bij de schminktafel lag.

Ze was na haar orgasme gevoelig, dus mijn tong bleef rustig. Naomi stopte me na een paar minuten en wilde mij verder aanraken. Voor de spiegel ging ik met mijn rug tegen haar borst zitten. Zij gebruikte haar vingers terwijl ik naar ons keek.

Ik kwam met mijn hoofd tegen haar schouder. De studio was verder stil. Geen publiek, geen camera, geen denkbeeldige eigenaar achter glas. Alleen onze spiegelbeelden en een timer op tafel die aangaf dat we nog twintig minuten hadden.

We maakten schoon, kleedden ons aan en controleerden de vloer. Daarna stopten we de geheugenkaart terug en namen nog één keurige foto voor de spiegel. Daarop zien we er vooral uit als twee vrouwen die te lang met lampen hebben gesleept.

Thuis bekeken we de foto’s samen. Geen enkel seksueel moment stond erop. Dat vond ik achteraf juist prettig. De ervaring hoorde bij ons geheugen en niet bij een map die ooit verkeerd kon worden gedeeld.

Een paar weken na de studio vroeg Naomi of ik thuis nog eens voor de spiegel wilde staan terwijl zij keek. Ik zei dat ik die avond liever het licht uitdeed. Ze trok daar geen conclusie over mijn zelfvertrouwen of onze relatie uit. We hadden gewone seks in het donker en de spiegel bleef achter een stapel shirts verborgen.

Dat verschil werd belangrijk. Een fantasie werkte omdat we haar bewust kozen, niet omdat zij voortaan bij iedere vrijpartij hoorde. Wanneer de spiegel wel vrij is, vragen we nog steeds of kijken die avond prettig voelt.

Naomi heeft later een grote spiegel in onze slaapkamer gezet. De eerste weken gebruikten we hem vaak. Nu hangt er meestal wasgoed voor. Soms schuift een van ons de stapel weg en weten we allebei waarom.