De regenbroek in de caravan

De regen begon toen ik halverwege de dijk naar Veere fietste. Mijn jas hield het tien minuten vol. Daarna droop het water langs mijn rug mijn broek in en besloot ik bij een kleine camping te schuilen.

Onder de afwasoverkapping stond Hugo pannen schoon te maken. Hij zag mijn natte spijkerbroek en bood een regenbroek aan die volgens hem in de caravan lag te verstoffen. Ik nam hem aan en trok hem in het lege sanitairgebouw over mijn kleding.

De broek was veel te groot en maakte bij iedere stap een hard ritselend geluid. Toch bleef ik droog. Toen ik een uur later terugkwam, zat Hugo voor zijn caravan koffie te drinken. Ik gaf de broek terug en bood een gebakje uit Veere aan.

We praatten totdat het opnieuw begon te regenen. Mijn trekkershut stond aan de andere kant van het veld. Hugo vroeg of ik in zijn voortent wilde wachten. De rits bleef open en andere kampeerders konden gewoon langslopen.

Hugo was 38 en reisde na zijn scheiding voor het eerst alleen. Ik was 36 en had drie dagen vrij genomen omdat mijn oorspronkelijke vakantiegenoot ziek was geworden. We waren allebei single en hadden ieder een eigen slaapplek op de camping.

Hij zette thee. We ontdekten dat we in dezelfde stad woonden, op nog geen twee kilometer afstand. Dat maakte de ontmoeting minder anoniem en juist spannender. Ik zou hem later bij de supermarkt kunnen tegenkomen.

Toen de regen zachter werd, liep Hugo mee naar mijn hut. Ik kon daar droge kleren aantrekken. Hij bleef buiten wachten totdat ik hem zelf binnen vroeg. De hut had twee smalle bedden en precies één stoel.

We zaten naast elkaar op een bed. Hugo vroeg of hij me mocht zoenen. Ik zei dat hij dat al twintig minuten had mogen vragen. Zijn hand lag warm in mijn nek en ik trok hem aan zijn vochtige trui dichterbij.

De ruimte was te klein om elegant uit te kleden. Mijn elleboog raakte de wand en zijn sok bleef in een broekspijp hangen. We hielden allebei ons shirt aan omdat de hut koud was.

Hugo kuste mijn borsten onder mijn bh en schoof zijn hand in mijn slip. Ik vroeg om eerst zachter te gaan. Hij gebruikte twee vingers pas nadat ik zelf zijn hand verder duwde.

Ik trok zijn broek uit en nam zijn lul in mijn mond. Hugo waarschuwde toen hij dichter bij een orgasme kwam. Ik stopte omdat ik penetratie wilde. Hij had condooms in zijn toilettas in de caravan.

Ik ging niet mee om ze te halen. Hugo liep alleen terug en ik stuurde ondertussen een vriendin dat hij bij mij was. Vijf minuten later kwam hij terug met condooms, glijmiddel en de regenbroek, omdat hij dacht dat ik die misschien nog nodig had.

Op het smalle bed ging ik op mijn zij liggen. Hugo deed een condoom om en kwam rustig achter me. Bij de eerste beweging kraakte het bed zo hard dat we allebei stilvielen. Buiten knarste grind onder wandelschoenen; onder het gordijn zag ik alleen een schaduw voorbijgaan.

We bewogen klein om het bed heel te houden. Ik raakte mijn clit aan. Hugo vroeg of sneller goed was. Ik zei iets sneller, niet dieper. Zo kwam ik met mijn gezicht tegen het kussen en mijn hand tussen mijn benen.

Hugo kwam in het condoom. We controleerden het, maakten schoon en kleedden ons volledig aan. Hij wilde blijven slapen, maar ik sliep liever alleen. Dat accepteerde hij zonder teleurgestelde onderhandeling.

De volgende ochtend hing de regenbroek droog over mijn hek. Hugo had er een briefje aan gehangen met zijn nummer en de tekst dat de broek kennelijk geluk bracht. Ik stuurde hem koffie in de stad voor, zonder kampeerspullen.

We zijn een paar keer gaan eten. Het werd geen relatie. Hugo wilde snel samen weekenden plannen en ik wilde mijn vrije dagen juist leeg houden. We namen vriendelijk afscheid voordat de regenbroek een gezamenlijk bezit werd.

Toen Hugo later zijn caravan verkocht, stuurde hij mij de advertentie. De voortent werd omschreven als ruim en sfeervol; over pannen afwassen stond niets. Ik wenste hem succes met de verkoop. Hij antwoordde dat de regenbroek gratis naar de nieuwe eigenaar ging. Daarna spraken we elkaar niet meer. Het was een klein, vriendelijk einde dat beter paste dan nog een afspraak plannen om te bewijzen dat de campingnacht meer had betekend.

Op campings kijk ik nog steeds naar voortenten wanneer het begint te stortregenen. Niet omdat ik verwacht dat er weer iemand met precies de juiste maat broek staat. Die eerste paste tenslotte voor geen meter.