Het sleuteltje van atelier C14

Noor tikte na de avondles tegen mijn schouder en hield een klein messing sleuteltje omhoog. Ik had het bij de kapstok laten vallen. Zonder dat sleuteltje kwam ik de volgende ochtend atelier C14 niet in.

Ik was 23 en Noor was 19. Zij studeerde illustratie, ik verpleegkunde, en op donderdagavond stonden we naast elkaar aan een draaischijf. We volgden dezelfde vrije keramiekcursus en maakten allebei kommen die schever waren dan we wilden.

Ik bedankte haar en vroeg of ze nog koffie wilde. Het café op de campus sloot net, dus liepen we naar een zaak bij het station. Noor bestelde warme chocolademelk en zei dat koffie haar handen liet trillen bij het draaien van klei.

We hadden elkaar zes weken vooral onder tl-licht gezien, met schorten vol grijze vlekken. Nu droeg ze een groene jas en zag ik ineens hoe vaak ik naar haar mond keek. Ze betrapte me en vroeg lachend of er chocolademelk op haar lip zat.

Ik zei dat ik haar wilde zoenen. Noor werd stil en zei toen dat ze dat ook wilde, maar niet midden in een vol café. We liepen naar buiten. Bij de fietsenstalling kusten we kort, zonder onze handen onder jassen te stoppen.

Noor woonde in een studentenflat met drie huisgenoten. Ik had een kleine studio voor mezelf. Ze vroeg of ze mee mocht, maar zei dat ze later altijd met de nachtbus naar huis kon. Ik stuurde haar mijn adres en zij deelde het met haar huisgenoot.

Thuis legde ik mijn ateliersleutel nadrukkelijk in een schaaltje. Noor vond dat overdreven en toch verstandig. We dronken water en bekeken elkaars mislukte keramiekfoto’s. Zij had een kom gemaakt die alleen stabiel stond als er een bierviltje onder lag.

Op de bank begon zij de tweede kus. Ze trok mijn shirt uit en vroeg of mijn borsten gevoelig waren. Ik zei dat ze eerst over mijn bh mocht aanraken. Later maakte ik die zelf los.

Noor had nog niet eerder seks met een vrouw gehad. Ik had twee relaties met vrouwen gehad, maar vertelde dat ervaring niet betekende dat ik haar lichaam kende. Ze wilde graag dat ik vroeg voordat ik met mijn mond of vingers verderging.

In bed trok ze mijn broek uit. Ik hield mijn slip aan terwijl zij mijn benen en buik kuste. Toen ik haar hand naar mijn kruis bracht, vroeg ze of de slip uit mocht. Ik tilde mijn heupen op en zei ja.

Ze raakte mijn clit eerst te direct aan. Ik legde mijn hand over de hare en liet een kleiner rondje voelen. Noor volgde het en keek steeds naar mijn gezicht. Ik kwam met mijn hiel tegen de matras en beet in het kussen omdat de muren dun waren.

Daarna vroeg ik wat zij wilde. Noor wilde mijn mond. Ik zakte op de rand van het bed voor haar neer en schoof met mijn mond dichterbij, maar stopte toen ze haar adem inhield. Ze zei dat het goed voelde en dat ze alleen moest wennen. Ik ging langzamer verder.

Ze kwam niet van mijn tong alleen. Noor pakte zelf mijn hand en liet zien hoe ze haar clit aanraakte terwijl ik twee vingers gebruikte. Toen ze klaarkwam, drukte ze haar gezicht in haar eigen arm en begon daarna meteen te lachen.

We gebruikten geen speeltjes en hadden geen behoefte aan penetratie met iets anders. Ik haalde een schone doek en water. Noor bleef nog even bloot onder mijn dekbed liggen en vroeg toen of ik het vervelend vond als ze naar huis ging.

Ik vond het jammer, niet vervelend. We hadden niets beloofd over slapen. Ik liep mee naar de nachtbus. Noor droeg mijn oude trui omdat haar shirt nat was geworden van een omgestoten glas water.

Bij de volgende cursus deden we niet geheimzinnig, maar we zoenden ook niet in het atelier. Klei, elektrische ovens en andere cursisten waren geen goed decor. Na afloop fietsten we soms naar mijn studio.

We waren een klein jaar samen. Noor stopte later met de cursus omdat haar studie drukker werd. Mijn kommen bleven scheef en zij bleek veel beter in grenzen aangeven dan in glazuren mengen.

Na onze breuk kwam Noor de geleende trui terugbrengen. We spraken af bij het station in plaats van in mijn studio, omdat een praktisch afscheid anders snel op een nieuwe nacht kon lijken. Ze had de trui gewassen en veel te klein opgevouwen. We dronken koffie, praatten over haar tentamens en gingen daarna ieder naar onze eigen fiets. Het voelde verdrietig, maar ook verstandig om verlangen niet voor een nieuw begin aan te zien.

Het sleuteltje van C14 hangt nu aan een grote rode sleutelhanger. Ik raak het niet meer kwijt. De kom van Noor staat nog in mijn keuken, op een bierviltje, en houdt precies genoeg losse sleutels vast.