De afwas bleef tot morgen staan

De saus schiftte precies toen Sara haar sleutel in de voordeur stak. Sara was 44 en ik 47; we waren negentien jaar getrouwd. Voor zulke aantallen verwacht iedereen een weekend Parijs of minstens een chic restaurant. Wij hadden dat jaar net het dak laten vervangen. Het budget was op, dus ik zou thuis koken.

Ik ben geen goede kok. Ik kan eten maken, dat is iets anders. De saus schiftte, de aardappels waren te vroeg klaar en de keuken stond na twee gangen vol pannen. Sara kwam thuis met nat haar van de regen en vroeg of er iets verbrand was.

Toch zette ze kaarsen op tafel en at zonder klagen. We dronken een fles wijn die ooit een kerstpakket was. Na het eten wilden we samen opruimen. Ik keek naar de berg afwas en zei dat die er morgenochtend ook nog wel stond.

Sara zette muziek aan op haar telefoon. Een oud nummer waarop we vroeger in een café hadden gedanst. Ze kwam tussen mij en het aanrecht staan en legde haar armen om mijn nek. We bewogen langzaam over de keukenvloer, tussen een open vaatwasser en een omgevallen theedoek.

Ik kuste haar. Niet het snelle kusje waarmee je elkaar na werk begroet. Mijn hand ging onder haar trui naar haar rug. Sara drukte haar heupen tegen me aan en ik voelde mijn lul hard worden in mijn broek.

Ze trok mijn overhemd open. Twee knopen schoten los en één belandde ergens onder de koelkast. “Die naai ik morgen wel,” zei ze. Daarna kuste ze mijn borst en beet zacht in mijn tepel. Dat deed ze vroeger vaak, maar de laatste jaren bijna nooit.

Ik tilde haar op het aanrecht. Ze protesteerde dat er broodkruimels lagen. Ik veegde met mijn hand een stuk vrij en trok haar legging uit. Onder haar jurk droeg ze een gewone zwarte slip. Ik schoof die opzij en ging voor haar op mijn knieën.

Sara legde één been over mijn schouder. Ik likte haar langzaam terwijl ze met haar handen op het aanrecht steunde. De keukenlamp stond fel aan. We hadden geen tijd genomen om onzeker te zijn. Ze vertelde me precies wanneer ik mijn tong anders moest bewegen. Na een tijdje begon haar been te trillen.

Ze kwam met haar hand in mijn haar en stootte achter zich bijna een wijnglas om. Ik ving het nog net. Sara lachte en zei dat ik mijn prioriteiten verkeerd had.

Daarna ging zij op haar knieën op een opgevouwen theedoek. Ze schoof mijn broek omlaag en nam me meteen in haar mond. Ik keek naar haar tussen de keukenkastjes en dacht aan hoe lang het geleden was dat we iets anders deden dan in bed. Haar tong ging over de eikel en haar hand bewoog stevig langs mijn schacht.

Ik trok haar omhoog voordat ik klaarkwam. We zijn exclusief en gebruiken al jaren geen condooms; ik ben gesteriliseerd na ons tweede kind. Sara draaide zich om en boog voorover over het aanrecht. Ik schoof haar jurk omhoog en ging langzaam bij haar naar binnen.

Ze was nog nat en drukte haar billen naar achteren. Ik hield haar heupen vast en begon te bewegen. Niet wild. Mijn knie vindt wilde keukenstanden tegenwoordig minder leuk dan mijn hoofd. Sara pakte mijn hand en legde die tussen haar benen.

Ik wreef over haar clit terwijl ik haar van achteren neukte. De pannendeksels rammelden bij iedere stoot. Ze kwam opnieuw en kneep hard om me heen. Ik hield het niet veel langer vol en kwam diep in haar.

We bleven even zo staan, buiten adem en half aangekleed. Toen gleed mijn voet over een natte plek bij de vaatwasser. Ik greep het aanrecht en Sara kreeg de slappe lach. Romantiek na je veertigste is vooral weten wanneer je antislipsokken nodig hebt.

We namen samen een douche en gingen daarna in bed liggen. Ik dacht dat we meteen zouden slapen. Sara kroop tegen me aan en vroeg of ik nog wist wat we op onze huwelijksnacht hadden gegeten. Ik wist het niet. Zij ook niet. We herinnerden ons wel dat het hotelbrandalarm om drie uur was afgegaan en wij halfnaakt op de gang stonden.

De volgende ochtend stond de keuken er nog precies zo bij. Er zat opgedroogde saus aan de pan en mijn knoop lag inderdaad onder de koelkast. We maakten koffie en deden samen de afwas. Niet sexy, wel gezellig.

Sinds die avond plannen we op onze trouwdag geen grote prestatie meer. Soms gaan we uit, soms koken we. Het belangrijkste is dat de afwas mag wachten. Niet omdat seks altijd spontaan moet zijn, maar omdat een huishouden zichzelf nooit af verklaart. Je moet af en toe zelf besluiten dat iets anders eerst komt.