Ik was 37 toen ik voor het eerst alleen in een eigen appartement in Breda sliep. Niet op kamers en niet tijdelijk, maar met mijn naam op het huurcontract. De verhuizers waren om vier uur weg. Mijn zus hielp nog een kast in elkaar zetten en vertrok daarna met de belofte dat ze zondag terugkwam voor de lampen.
Mijn slaapkamer stond vol dozen. Het bed was wel opgemaakt, al hing het dekbed half uit de hoes. Ik zette koffie met het enige apparaat dat ik direct had uitgepakt en nam de mok mee naar boven. Daar ontdekte ik dat de oplader van mijn vibrator waarschijnlijk in een doos met het opschrift badkamer of misschien kabels zat.
Na een lange relatie was masturberen iets geworden wat ik snel onder de douche deed wanneer mijn ex niet thuis was. Niet omdat het niet mocht, maar omdat ons seksleven zo stroef was dat mijn eigen zin ook als een gespreksonderwerp voelde. In het nieuwe huis hoefde ik niets uit te leggen.
Ik trok mijn verhuisbroek uit en ging in T-shirt en slip op bed liggen. Eerst gebeurde er weinig. Mijn hoofd maakte lijstjes: gordijnen bestellen, adres wijzigen, vuilnispas aanvragen. De koffie op het nachtkastje werd koud terwijl ik door mijn telefoon bleef scrollen.
Uiteindelijk zette ik de telefoon uit. Niet op stil, echt uit. In de badkamer vond ik een fles bodylotion en in een doos onder handdoeken een klein flesje glijmiddel. De vibrator bleef zoek. Ik besloot dat mijn hand het al jaren zonder oplader deed.
Ik douchte eerst omdat ik naar karton en zweet rook. Het warme water maakte de spanning in mijn schouders minder. Ik waste mezelf langzaam, niet op een bijzonder verleidelijke manier. Mijn knie stootte tegen de kraan toen ik mijn benen wilde scheren en ik liet het bij één halfgeschoren kuit.
Terug in bed deed ik alleen het kleine lampje aan dat nog op de vloer stond. De ramen hadden tijdelijke papieren gordijnen. Niemand kon naar binnen kijken. Toch kostte het moeite om mijn benen open te leggen zonder het dekbed er meteen weer overheen te trekken.
Ik streek eerst over mijn buik en borsten. Sinds mijn dertigste voelde mijn lijf niet meer helemaal hetzelfde. Zachter rond mijn middel, kleinere borsten na het afvallen, een litteken bij mijn heup van een operatie. Ik probeerde niets mooi te vinden. Ik probeerde alleen te voelen dat alles van mij was.
Mijn vingers gingen over mijn slip en ik merkte dat ik natter was dan ik dacht. Ik trok hem uit en legde hem op een dichte verhuisdoos. Met een beetje glijmiddel maakte ik rustige cirkels rond mijn clitoris. Iedere keer dat ik te snel wilde, ging mijn hoofd weer naar de boodschappenlijst.
Daarom stopte ik. Ik liep naakt naar beneden, haalde een glas water en controleerde de voordeur. Het was geen spannend rondje door het huis. Ik trapte op een stukje plakband en vloekte hard genoeg om mezelf aan het lachen te maken.
De tweede poging voelde beter. Ik legde een kussen onder mijn heupen en gebruikte twee vingers om mezelf open te houden. Met de andere hand wreef ik langzaam. Ik hoefde niet stil te zijn voor een slapende partner of kind. Toch kreunde ik eerst nauwelijks, alsof de oude muren me konden beoordelen.
Toen de opwinding opbouwde, deed ik mijn ogen dicht en dacht ik alleen aan twee warme handen op mijn benen. Geen gezicht en geen uitgebreid verhaal. Alleen dat rustige denkbeeldige gewicht was genoeg.
Ik bracht één vinger bij mezelf naar binnen en hield mijn duim tegen mijn clitoris. Het ritme was rommelig. Mijn pols kreeg pijn, ik wisselde van hand en verloor bijna alles weer. Pas toen ik ophield mijn orgasme achterna te jagen, kwam het terug als een warme druk laag in mijn buik.
Ik kwam met mijn hielen in het matras en mijn hand tussen mijn benen. Geen vuurwerk. Wel een lange trilling waarna ik ineens diep moest ademhalen. De buurman liet op datzelfde moment iets zwaars vallen. Ik lag naakt te lachen in een slaapkamer zonder plafondlamp.
Daarna waste ik mijn handen, trok een schoon shirt aan en dronk de koude koffie alsnog op. Ik vond de vibrator de volgende ochtend in een doos met keukenspullen. De oplader zat er gewoon omheen gewikkeld. Blijkbaar had ik bij het inpakken meer overzicht gehad dan tijdens de verhuizing.
Ik gebruik hem nog steeds, maar die eerste avond niet. Dat is juist wat ik me herinner. Niet omdat mijn hand beter was, maar omdat ik voor het eerst in lange tijd nergens op hoefde te wachten. Het bed stond scheef, de lamp lag op de grond en de hele rommel was van mij.
0 reacties
Reageer op het verhaal, deel je mening en antwoord op andere lezers. Reacties blijven overzichtelijk in threads.
Er zijn nog geen reacties. Start als eerste het gesprek.