Koffie na de kookworkshop

Ik was 26 en had me in Eindhoven opgegeven voor een Thaise kookworkshop omdat mijn vriendin Sanne vond dat ik na onze breuk iets buitenshuis moest doen. Aan mijn tafel stond Eva, 33, met een schort waarop een tomaat een slechte woordgrap maakte.

We kregen samen één snijplank en één gaspit. Eva liet mij de koriander doen. Volgens haar hakte ik alsof ik wraak nam op een kamerplant. Ik zei dat zij dan maar verantwoordelijk was voor alles wat niet mocht aanbranden.

De workshop duurde drie uur. We praatten tussen het koken door over werk, slechte datingprofielen en het feit dat niemand thuis ooit acht verschillende sausbakjes klaarzet. Eva vertelde dat ze op vrouwen viel en al twaalf maanden single was. Ik zei dat ik ook op vrouwen viel en nog maar vier maanden alleen woonde.

Na het eten hielpen we opruimen. Buiten regende het en mijn bus had vertraging. Eva woonde tien minuten lopen verderop en vroeg of ik koffie wilde terwijl ik wachtte. Ze voegde er meteen aan toe dat koffie ook echt koffie mocht betekenen. Dat vond ik prettig.

Haar appartement was klein en warm. Op het aanrecht stond een halflege zak goedkope filterkoffie. Terwijl het water doorliep, liet Eva de afspeellijst horen die ze tijdens het koken thuis altijd gebruikte. We dansten niet. We stonden gewoon een beetje ongemakkelijk naast elkaar tot zij vroeg of ze me mocht zoenen.

Ik zei ja. Eva hield mijn gezicht met beide handen vast en kuste rustig. Mijn koffie werd koud op de vensterbank. Na een tijdje vroeg ik of ze de deur op het nachtslot wilde doen. Niet omdat iemand binnen zou komen, maar omdat ik dan niet meer naar ieder geluid in het trappenhuis luisterde.

Op de bank trok Eva mijn natte vest uit. Ik maakte haar schort los; ze had het blijkbaar per ongeluk nog aan. Daaronder droeg ze een zwarte trui en een spijkerbroek. Geen zorgvuldig gekozen setje. Ik vond het juist fijn dat deze avond niet gepland was.

Eva vroeg hoe lang het geleden was dat ik met iemand anders dan Sanne had geslapen. Bijna 5 jaar. Ik zei dat ik wel verder wilde, maar misschien halverwege van gedachten kon veranderen. Zij zei dat dit altijd kon en vertelde ook haar grens: geen vingers in haar zonder dat ze daar zelf om vroeg.

We gingen naar haar slaapkamer. Ik trok mijn broek uit en hield mijn T-shirt nog aan. Eva vroeg of dat onzekerheid was of kou. Beide. Ze gaf me een schoon shirt van haar en wachtte terwijl ik me omkleedde. Dat kleine wachten haalde meer spanning weg dan een geruststellende speech had gedaan.

Ik ging naast haar liggen en kuste haar hals. Met mijn hand streek ik over haar slip. Eva pakte mijn pols, niet om me weg te duwen maar om het tempo te vertragen. Daarna schoof ze haar slip zelf uit en vroeg of ik haar wilde likken.

Ze had beflapjes in het nachtkastje. Ik had die nog nooit gebruikt en we moesten samen de verpakking lezen. Het voelde even allesbehalve soepel. Eva maakte een grap over de kookinstructies van die middag. Daarna spreidde ze haar benen en hielp me het materiaal goed te houden.

Ik likte haar langzaam. Eva vertelde met korte woorden waar ze meer druk wilde. Haar hand lag in mijn haar zonder te trekken. Toen ze kwam, drukte ze haar hielen in het matras en begon daarna onverwacht te lachen. Ze verontschuldigde zich, maar ik vond het juist geruststellend.

Daarna kroop ze naar me toe. Ze vroeg of ze mij met haar hand mocht aanraken. Ik zei ja. Ik was nat maar gespannen, en de eerste beweging deed weinig. Eva vroeg of ik het zelf wilde voordoen. Dat deed ik. Zij legde haar vingers naast de mijne en nam pas over toen ik mijn hand weghaalde.

Ik kwam met mijn gezicht in haar kussen en moest daarna huilen. Niet omdat er iets mis was. Het was vooral vreemd dat een ander lichaam fijn kon voelen zonder dat mijn vorige relatie werd uitgewist. Eva gaf me water en vroeg of ik ruimte of een arm om me heen wilde. Ik koos haar arm.

Ik bleef niet slapen. Mijn bus reed weer en ik wilde wakker worden in mijn eigen huis. Eva liep mee naar de halte met een paraplu die steeds binnenstebuiten sloeg. Ze vroeg niet of ik al over Sanne heen was. Wel of ik zondag met haar koffie wilde drinken terwijl die nog warm was.

Die zondag spraken we af in een café. We zoenden niet meteen en praatten eerst over de avond. Daarna hebben we nog een paar maanden gedatet. Het werd uiteindelijk geen relatie; Eva wilde verhuizen en ik wilde in Eindhoven blijven. Maar zij was de eerste vrouw na mijn breuk bij wie ik niet het gevoel had dat ik een oude plek probeerde op te vullen.