Een koffer met een dubbele bodem

Thomas zette de kleine zwarte koffer op het hotelbed en kreeg de rits niet open. De koffer had een dubbele bodem voor speeltjes en een slotje waarvan de code blijkbaar niet meer onze trouwdatum was.

We waren een weekend weg zonder kinderen, zorgafspraken of laptops. Niet om onze relatie in twee nachten te repareren. We hielden nog van elkaar, maar thuis viel seks vaak achter werk en praktische zorg voor onze ouders.

De code bleek de oude postcode. In de koffer lagen een vibrator, een siliconen ring, glijmiddel dat over datum was en een blinddoek die naar een vorige vakantie rook. We gooiden het glijmiddel weg en controleerden ieder speeltje op beschadiging.

Thomas vroeg wat ik nog wilde gebruiken. Vroeger zou ik “alles” hebben gezegd om enthousiast te klinken. Nu vertelde ik dat de ring me niet meer trok en de blinddoek te veel vroeg na een drukke week. De brede vibrator voelde nog steeds vertrouwd.

Hij gaf toe dat hij bang was dat een speeltje betekende dat zijn handen niet genoeg waren. Ik zei dat ik juist zijn hand om de vibrator wilde. Daarna vroeg hij of ik het tempo zelf wilde bepalen of hem de bediening gaf.

Thomas was 48 en ik 46. Na negentien jaar samen kenden we de inhoud van elkaars nachtkastje, maar de dubbele bodem van de speelgoedkoffer bleek toch nog voor verrassingen te zorgen.

We kozen één speeltje. Geen lijstje en geen doel van meerdere orgasmes. Ik douchte terwijl Thomas schone handdoeken neerlegde en de vibrator volgens de instructies reinigde. We testten de standen op onze handen.

Op bed begonnen we met zoenen. Thomas trok mijn blouse uit en ik zijn shirt. Mijn buik was zachter dan toen we de koffer kochten en zijn rug stijver. We hoefden niet te doen alsof onze lichamen onveranderd waren om ze aantrekkelijk te vinden.

Hij kuste mijn borsten en streek met zijn vingers tussen mijn benen. Ik werd langzaam nat. Toen hij de vibrator pakte, legde ik zijn hand eerst naast mijn clit. Direct contact was te fel. Thomas hield dezelfde lage stand en bewoog niet steeds om iets te bewijzen.

Ik kwam met mijn hand over de zijne. Daarna was ik gevoelig en zette hij het speeltje uit voordat ik erom hoefde te vragen. We dronken water en praatten over het irritante gezoem van de minibar.

Ik wilde Thomas aanraken. Zijn erectie was niet volledig hard en hij verontschuldigde zich uit gewoonte. Ik zei dat we tijd hadden. Ik nam hem in mijn mond en gebruikte mijn hand. Toen zijn lichaam ontspande, werd hij harder.

We kozen penetratie met condoom, onze vaste anticonceptie. Ik ging op mijn zij liggen omdat mijn heup protesteerde. Thomas kwam rustig achter me en wachtte totdat ik zelf naar hem toe bewoog.

Het tempo bleef langzaam. Ik kwam niet opnieuw. Thomas kwam in het condoom en bleef daarna met zijn hand op mijn buik liggen. Geen van ons vond dat de koffer ons had gered. Het was vooral het gesprek ervoor dat anders voelde.

Bij het ontbijt zat ik toch alweer werkmail te lezen. Thomas wees erop en pakte drie minuten later zelf zijn telefoon voor de voetbaluitslagen. We kregen een kinderachtige discussie boven slappe roereieren en moesten uiteindelijk allebei lachen om onze dubbele standaard.

Tijdens een wandeling vertelde hij dat de tijdelijke opdracht in Groningen zes weken kon duren. Vier nachten per week zou hij daar slapen. Mijn eerste reactie ging over was en familieagenda’s. Pas op een bankje zei ik dat ik hem vooral zou missen.

In de trein naar huis spraken we twee vaste belavonden af. Niet als romantisch wondermiddel, gewoon als plek in de week waar werk niet als eerste doorheen mocht breken. De zwarte koffer stond tussen onze voeten en rolde bij iedere bocht tegen Thomas zijn schoen.

Eenmaal thuis schreven we iedere twee weken een vrij blok in onze agenda’s. Geen verplichte seks en ook geen romantisch programma, alleen een avond waarop werk en familieplanning niet als eerste binnenkwamen. De blokken losten de komende afstand niet op, maar zorgden dat we elkaar ook niet tussen waslijsten en zorgtelefoontjes wegplanden.

Thuis vervingen we het oude glijmiddel en legden de vibrator terug. Thomas veranderde de code van de koffer naar een getal dat we allebei onthielden. Een week later vertrok hij naar Groningen. De eerste belavond vergat ik bijna omdat mijn moeder hulp nodig had; Thomas belde een uur later opnieuw zonder verwijt. De afstand begon niet met een nieuw speeltje, maar met zijn lege kant van het bed en de moeite die we allebei deden om niet alleen praktische berichten te sturen.

Drie weken nadat Thomas naar Groningen was vertrokken, waren we allebei klaar met gesprekken over files en avondeten. We probeerden iets anders.

“Hij vindt hem niet,” zei Thomas voor de derde keer. Ik was 46, hij 48, en hij sliep vier nachten per week in Groningen voor een opdracht van zes weken. Het gekoppelde speeltje lag tegen mijn dij; zijn app deed alsof het apparaat in een ander land was.

Na ons hotelweekend hadden we eerst vaste belmomenten geprobeerd. Dat werkte, maar na drie weken waren we allebei klaar met praten over avondeten en files. Thomas stelde een speeltje voor dat hij op afstand kon bedienen. Ik bestelde het samen met hem op een vrije zondag.

De eerste poging werd vooral technisch. Ik lag naakt op bed terwijl Thomas in een menu zocht. Het speeltje trilde één keer, stopte en begon daarna uit zichzelf op de laagste stand. Ik zette het uit en zei dat dit niet bepaald de spanning was die ik had besteld.

Thomas keek zo beledigd naar zijn telefoon dat ik moest lachen. Hij lachte mee. We belden de volgende dag de helpdesk en ontdekten dat de app een update miste. Twee avonden later probeerden we opnieuw, zonder te doen alsof een werkende verbinding automatisch een geile avond garandeerde.

Hij zat in zijn tijdelijke appartement op bed. Ik lag thuis onder ons eigen dekbed. De camera voelde eerst vreemder dan het speeltje. Thomas vroeg of ik liever alleen zijn stem hoorde. Ik zei dat ik hem wilde zien en zette mijn telefoon tegen een stapel boeken.

Ik plaatste het speeltje zelf en trok een ruim shirt aan. Thomas begon op de laagste stand. Dit keer bleef de verbinding staan. “Eindelijk,” zei hij. Zijn opluchting was zo technisch dat ik opnieuw moest lachen.

De eerste keer dat de verbinding wél werkte, droeg Thomas dezelfde oude joggingbroek waarin hij thuis op zondag koffie zette. Ik had verwacht dat afstand ons allebei mooier voor de camera zou laten doen. Het tegenovergestelde maakte me juist geil.

Daarna veranderde zijn stem. Hij vroeg of ik mijn benen wilde openen. Ik deed het. De trilling werd sterker en ik voelde mijn aandacht eindelijk van het scherm naar mijn lichaam zakken. Thomas hield één stand lang vast, precies zoals ik prettig vond.

Ik trok het shirt uit. Hij zat met zijn hand in zijn joggingbroek en keek naar me alsof we weken niet in plaats van drie dagen uit elkaar waren. Ik vertelde hem dat hij hoger mocht. Het speeltje zoemde harder en ik raakte mezelf erbij aan.

Toen ik bijna kwam, viel zijn beeld kort stil. De trilling bleef gelukkig gelijk. “Niet bewegen,” zei ik tegen een bevroren Thomas. Zijn gezicht sprong terug op het scherm net voordat ik klaarkwam.

Na mijn orgasme bleef het speeltje midden op het dekbed liggen. Thomas vroeg of ik het uit beeld wilde halen. Ik zei dat hij het best mocht zien, maar dat ik eerst water ging halen. Hij keek ondertussen naar het plafond en neuriede vals.

Ik zette het speeltje uit en bleef buiten adem liggen. Thomas vroeg niet meteen om een nieuwe ronde. Hij trok zijn shirt uit en vroeg of ik wilde kijken terwijl hij zichzelf aanraakte. Dat wilde ik.

Ik vertelde hem hoe snel hij moest gaan. Hij sloot zijn ogen en kwam in een handdoek die hij duidelijk te laat had klaargelegd. Daarna verdween hij half uit beeld om schoon te maken. De perfecte erotische video was het niet. Het voelde wel als ons.

We bleven nog een halfuur praten. Niet over instellingen, maar over hoe stil ons huis zonder hem klonk. Thomas liet de camera op de vensterbank staan terwijl hij water haalde. Ik zag zijn tijdelijke woonkamer en een eenzame plant die hij al drie weken vergat water te geven.

De app gebruikten we daarna nog twee keer. Eén afspraak ging niet door omdat Thomas uitgeput was. Op een andere avond kookten we tegelijk via audio en bleef het speeltje in de la. Juist daardoor werd het geen taak die iedere goede verbinding moest bewijzen.

Na zes weken draaide Thomas thuis de voordeur achter zich dicht. Het eerste vrije weekend hielden we voor onszelf.

De kinderen wisten dat we alleen bij nood bereikbaar waren. Voor mijn moeder stond een andere contactpersoon klaar. Onze telefoons gingen uit, niet in een kluis. We konden ze ieder moment aanzetten als dat nodig was.

Thomas was inmiddels 48 en ik 46. Na zes weken heen en weer reizen voelde thuiskomen groter dan het leeftijdsverschil dat op papier tussen ons stond.

In de zwarte koffer lag de brede vibrator uit het hotelweekend. Het gekoppelde speeltje bleef opgeborgen. We wilden niet thuis opnieuw een technische sessie bouwen. Eén vertrouwd ding was genoeg.

Vrijdagavond waren we vooral moe. Thomas wilde vroeg slapen en ik voelde teleurstelling. Ik zei dat hardop zonder te eisen dat hij wakker bleef. We aten soep, keken televisie en gingen zonder seks naar bed.

De vrijdagavond zonder seks voelde eerst als verspilling omdat we er zo lang naar hadden uitgekeken. In bed vertelde ik Thomas dat ik bang was dat de afstand iets blijvends had veranderd. Hij zei dat dit ook zo was: we hadden geleerd dat afzonderlijke tijd niet automatisch bedreigend was. Terugkeren betekende niet precies worden wie we zes weken eerder waren.

Zaterdagochtend maakte hij koffie. Mijn eerste neiging was het weekend nu goed te laten beginnen. Thomas vroeg of ik wilde wandelen of terug naar bed. Ik koos wandelen.

We liepen door onze eigen wijk en praatten over zijn opdracht. De afstand had hem soms vrijheid gegeven; mij ook. Dat voelde eerst gevaarlijk om te zeggen. We wilden elkaar terug, maar niet terug naar voortdurend beschikbaar zijn.

Op zaterdag haalde Thomas de twee notitieboekjes uit het hotelweekend. Mijn oude lijst vroeg om meer seks en minder familieplanning. Nu voegde ik toe: één avond per maand alleen. Thomas wilde vaker koken zonder telefoon en af en toe in Groningen vrienden bezoeken zonder werkreden. We schreven niet alleen dingen die samen moesten.

Na de lunch douchten we samen. Thomas waste mijn haar en ik masseerde zijn stijve rug. Hij werd hard tegen mijn heup. We zoenden en gingen naar de slaapkamer.

Ik pakte zelf de vibrator uit de koffer. Geen app en geen afstandsbediening. Thomas hield hem laag tegen mijn clit terwijl ik zijn hand stuurde. Hij bleef op één stand.

Ik kwam langzaam en vroeg daarna om geen direct contact. Thomas zette hem uit. We legden het speeltje op een handdoek en kusten verder.

Zijn erectie zakte toen we een condoom wilden omdoen. Dat was onze vaste anticonceptie en geen reden om haast te maken. Ik raakte hem met mijn mond en hand aan totdat zijn lichaam terugkwam.

We gingen op onze zij liggen om zijn rug te sparen. Thomas deed een condoom om en kwam rustig bij me naar binnen. Ik bewoog zelf naar achteren en vroeg later om iets meer tempo.

Tijdens penetratie voelde zijn rug na een paar minuten stijf. We stopten en verplaatsten een stevig kussen. Ik ging bovenop, zodat hij minder draaide. Mijn knieën vonden dat na een tijdje niet fijn. We eindigden op onze zij en kwamen niet tegelijk. De vertrouwde aanpassingen voelden huiselijker dan de hotelkamer of app ooit had gedaan.

Ik kwam niet opnieuw. Thomas kwam in het condoom. We controleerden het en maakten het speeltje schoon voordat het terugging in de koffer.

Zondag hadden we geen seks. We lazen, kookten en zetten één terugkerend vrij blok per twee weken in onze agenda. Het blok mocht verplaatst worden en hoefde nooit met een orgasme te eindigen.

Het vrije blok in onze agenda kreeg geen hartje of speelgoedicoon, alleen de tekst ‘niet invullen’. Soms zouden we het samen gebruiken, soms apart en soms afzeggen voor zorg. Het slot op de voordeur was geen barrière tegen ons gewone leven. Het gaf één weekend vorm aan wat we daarna wilden blijven oefenen: tijd niet automatisch weggeven voordat we zelf hadden gekozen.

Zondagavond openden we de zwarte koffer om te controleren of alles droog en opgeladen was. Het gekoppelde speeltje ging niet weg; de externe toegang bleef verwijderd. De brede vibrator kreeg een vaste plek. Onze notitieboekjes lagen erbovenop, zodat praten letterlijk eerder kwam dan een apparaat pakken.

Voor het slapen op zondag gingen de telefoons weer aan. Er stonden gewone berichten, niets wat niet had kunnen wachten. De voordeur bleef niet symbolisch voor altijd dicht. We hadden alleen een weekend lang gekozen wanneer de buitenwereld weer binnenkwam.

Maandag begon het gewone leven direct met een kapotte fiets en een zorgtelefoontje. Het vrije weekend maakte ons daar niet immuun voor. Wel zeiden we bij het ontbijt welke avond die week ieder alleen wilde. Tijd voor ons bleek alleen houdbaar wanneer tijd voor mezelf geen bedreiging was.

De zwarte koffer kreeg weer de oude postcode als code. We kenden die allebei en schreven hem niet op de buitenkant. Soms bleef de koffer maanden dicht. Het vrije agendablok bleef wel terugkomen, ook voor wandelen of ieder een eigen boek lezen.