De logeerkamer bleef leeg

Na het concert reden er geen treinen meer naar Utrecht. Fien en Joris woonden twintig minuten lopen van de zaal en boden hun logeerkamer aan. Ik kende hen al maanden van dezelfde vriendengroep.

We haalden friet en liepen naar hun appartement. De logeerkamer had een opgemaakt bed en mijn telefoon lag aan de oplader. Er was dus een echte slaapplek voor mij, niet alleen een doorzichtige uitnodiging naar hun eigen bed.

In de keuken praatten we na over het concert. Fien zat naast mij, Joris tegenover ons. Zij legde haar hand even op mijn knie. Ik keek haar aan en daarna hem. Niemand deed alsof die aanraking toevallig was.

Ik was 28, Fien was 30 en Joris 32. Ik wist dat hun relatie open was en zij wisten dat ik biseksueel was. Toch had ik nooit aangenomen dat hun afspraken automatisch ook voor mij golden.

Fien vroeg rechtstreeks of ik hen allebei aantrekkelijk vond. Dat deed ik. Joris zei dat er niets hoefde te gebeuren en dat de logeerkamer van mij bleef, ook als we alleen verder praatten.

We bespraken grenzen aan de keukentafel. Fien wilde niet buitengesloten raken wanneer Joris en ik iets deden. Joris wilde geen anale seks. Ik wilde geen ruwe opdrachten en geen foto’s. Ieder van ons kon het hele plan stoppen.

We waren helder genoeg om dat gesprek te voeren; na het concert hadden we vooral water gedronken. Ik stuurde een vriendin dat ik bij hen bleef en hoe laat ik de volgende ochtend dacht te vertrekken. Daarna zette ik mijn telefoon op stil.

Fien kuste mij als eerste. Joris bleef zitten totdat ik hem zelf naar ons toe trok. Het voelde een paar minuten onhandig, met te veel armen en niemand die wist wie waar moest staan. We verhuisden naar de slaapkamer omdat de keukenstoelen hard waren.

Op bed trok ik Fiens shirt uit en kuste haar borsten. Joris zat naast ons en vroeg of aanraken goed was. Ik pakte zijn hand en legde die op mijn heup. Zo hoefde hij niet te raden.

Fien schoof mijn slip opzij en raakte me met haar vingers aan. Ik kuste Joris terwijl zij dat deed. Daarna ging ik tussen haar benen liggen. Joris streelde haar borst en bleef met mij overleggen wanneer we van plek wisselden.

Fien kwam met mijn mond tegen haar en haar eigen hand op haar buik. Daarna wilde ze even alleen kijken. Dat hadden we vooraf niet besproken, dus vroeg ik of het echt prettig voelde. Ze zei ja en trok het dekbed om haar benen.

Joris en ik zoenden. Ik maakte zijn riem los, schoof zijn broek omlaag en proefde hem, eerst voorzichtig. Hij waarschuwde toen hij dichtbij kwam. Ik stopte omdat ik penetratie wilde. Hij pakte een condoom en ik gebruikte glijmiddel.

Ik ging bovenop hem zitten en liet hem rustig in me komen. Fien lag naast ons en raakte mijn clit aan. Ik vroeg haar iets langzamer te gaan. Met mijn handen op Joris’ borst vond ik een ritme dat voor ons alle drie werkte.

Ik kwam eerst. Joris kwam later in het condoom. Fien wilde daarna niet nog een scène om de avond symmetrisch te maken. Ze had al genoten en was moe. Dat was genoeg.

We controleerden het condoom, maakten schoon en haalden water. Fien vroeg waar ik wilde slapen. Ik koos de logeerkamer. Niet omdat ik spijt had, maar omdat ik ruimte wilde om te voelen wat ik van de avond vond.

Bij het ontbijt was niemand overdreven vrolijk. Joris maakte koffie en Fien sneed brood. We bespraken kort wat goed was gegaan. Fien had zich één moment buitengesloten gevoeld tijdens het zoenen met Joris en mij. Ik was blij dat ze het zei.

We besloten het niet direct te herhalen. Een paar weken later gingen we met dezelfde vriendengroep uit eten. Het was even ongemakkelijk en daarna gewoon. We lieten de nacht daarna rusten; er kwamen geen hinten of lastige vragen over een vervolg.

Later vertelde Fien dat zij tijdens dates met nieuwe mensen vaker aan die ochtend dacht dan aan de seks. Niet omdat het gesprek perfect was, maar omdat we irritatie mochten benoemen zonder iemand als schuldige aan te wijzen. Ik had juist geleerd dat een eigen bed na groepsseks geen afstand hoefde te betekenen. Toen ik daarna nog eens met een stel afsprak, vroeg ik vooraf ook waar iedereen wilde slapen. Die simpele vraag voorkwam veel stil giswerk.

Fien en Joris zijn nog samen. Ik logeer soms nog bij hen na een laat concert, werkelijk in de logeerkamer. De eerste keer legde Joris voor de zekerheid een chocoladereep op mijn kussen. Dat werd onze veel veiligere vaste afspraak.